[]
Marja Steinmetz
[]
[./pagina_agendapag.html]
Agenda
[./pagina_boten_van_glaspag.html]
Boten van glas
[./pagina_divers_glaswerkpag.html]
Divers glaswerk
[./pagina_collierspag.html]
Colliers
[./pagina_bewaardozen_met_asbestemmingpag.html]
Bewaardozen met asbestemming
[./pagina_tempelspag.html]
Tempels
[./pagina_boten_van_houtpag.html]
Boten van hout
[./pagina_cvpag.html]
CV
[./pagina_recensiespag.html]
Recensies
[./pagina_biografiepag.html]
Biografie
copyright marja steinmetz c/o Pictoright Amsterdam Disclamer
[./pagina_doosobjecten_met_deksels_van_glaspag.html]
Doosobjecten met deksels van glas
[./pagina_beschilderde_houten_doosobjectenpag.html]
Beschilderde houten doosobjecten
Home
Persbericht, 20 mei 2008 Glasgalerie Loes Reek Alkmaar Marja Steinnetz laat in galerie Loes Reek o.a. boot- en bladvormobjecten van massief glas zien. Dit glaswerk is tot stand gekomen d.m.v. de techniek sand-casting. Na het intensief slijpen en polijsten van het glas worden de objecten ronduit juweeltjes. Ze staan te schitteren en blinken. Het glas wordt zoveel als mogelijk transparant gehouden met incidenteel kleurgebruik. De boten staan symbool voor vrijheid, vertrek en aankomst, maar zijn ook vaartuigen die in andere culturen gebruikt worden als dragers voor rituelen rondom de uitvaart. Marja Steinmetz laat tijdens de expositie ook beschilderde houten doosobjecten zien met deksels gemaakt van massief glas. Galerie/Atelier Kunstlijn 13, Hoogstraat 60 Leerdam. www.kunstlijn13.com Marja Steinmetz, gegoten glas. Boot- en bladvormen van gegoten glas, doosobjecten en colliers. Steinmetz maakt bewaardozen van hout, soms in combinatie met glas. Onder ieder deksel gaat een verrassing schuil. De boten zijn symbolen voor vrijheid, vertrek en aankomst, maar ook vaartuigen die in veel culturen dragers van de as van de overledenen zijn. Zowel dozen als boten symboliseren het leven, van geboorte tot overlijden. Tot en met 31 maart 2008. Piet Augustijn, De cultuurkrant, nr.4 maart/april 2008 Michelinster voor beeldentuin Braat Zierikzee - Zomertentoonstelling in Burgerweeshuis verrast altijd weer. Zou er een Michelinster voor beeldentuinen bestaan, dan zou het Burgerweeshuis in Zierikzee 'm zeker verdienen. Gerrit Bosch - conservator van de kunstcollectie van de provincie Noord-Holland - roemt de kwaliteit van het daar getoonde werk, de smaakvolle indeling, de variatie in stijlen en het feit dat er kundig gebruik wordt gemaakt van de bestaande omgeving. Tot en met 26 augustus draait in en om het Burgerweeshuis de Zomertentoonstelling Nederlandse Plastiek. De 42ste editie alweer. Wie denkt het nu zo langzamerhand wel te weten, komt bedrogen uit. Bij binnenkomst al, in wat Haarlemmer Bosch omschrijft als het 'heilige de heilige'. In die immer weer indrukwek-kend mooie regentenkamer heeft "A sense of humour" van Marja Steinmetz het effect van een luchtige knipoog tussen diep gefrons. De gele bewaardoos gevuld met ieniemieniekuikentjes is een eigentijds noot, ingeklemd tussen plafondschilderingen uit de zeventiende eeuw en achttiende eeuws goudleren behang. Het maakt dat je ook dat interieur opeens weer met nieuwe ogen beziet. Esme Soesman Provinciaals Zeeuwse Courant, 3 juli 2007 Volmaakte dozen bij Eikenaar. Burgh-Haamstede - De buitenkant een volmaakt plaatje. De binnenkant zet steevast aan tot ontroerd glimlachen of stevig grijnzen. Geen twee dozen van de Utrechtse kunstenaar Marja Steinmetz zijn hetzelfde. Toch is bij de verzameling objecten die bij galerie/atelier Jan Eikenaar in Burgh-Haamstede is te zien, zeker sprake van een oeuvre met een herkenbare stijl. Al is het alleen maar vanwege de voltooidheid van elk werk, in technische en creatieve zin. Houten dozen zijn Steinmetz'ding. Ze beschouwt ze zelf, zo blijkt uit haar curriculum vitae, als 'houten bewaarplaatsen voor alle vormen van het leven'. Via haar 'kunstmakerij' maakt zij bijvoorbeeld - ook in opdracht - objecten waarin asbussen bewaard kunnen worden. In de galerie wordt één onmiskenbaar voor dit doel geproduceerd werk (Final Place) tentoongesteld. Een werk dat weliswaar uit veel voorwerpen is opgebouwd maar niet de frivole -onder meer dankzij kleurgebruik - uitstraling heeft als andere werken van Steinmetz. Een beetje zoals het leven zelf is dus, waarmee het meteen ook tamelijk logisch wordt om de dozen met diverse stadia in het leven te associeren. Juist ook omdat die lange reeks dozen een zo uniek karakter hebben. Van laagsgewijs opgebouwde grillige blauwe golven tot in de finesses glad gemaakte houtkleurige ronde vormen. Als de mensheid zelf, compleet met innerlijke diepten die voor anderen verborgen blijven. Maar de dozen van Steinmetz zijn ook gewoon leuke opbergdozen waarin je je spulletjes kunt doen en herinneringen kunt bewaren. Zo'n doos met deksel mét geheime inhoud intrigeert sowieso. Afgewerkt Komt bij dat de houten doosobjecten tot in de puntjes zijn afgewerkt. Zorgvuldig, zoals onder meer uit het knoopwerk in de touwtjes van Scheepje in het Doosje of de beschilderde achterkant van de poten bij Temple of Tulips blijkt. In dat laatste werk getuigen de zes tulpen met hun afzonderlijk bevestigde bladeren van het feit dat de maker zich er, na bijna derig jaar dozenpassie, nog altijd niet zomaar van afmaakt. Esme Soesman Provinciaals Zeeuwse courant, 24 januari 2006 Nobelmagazine Marja Steinmetz Bewaardozen vol geheimen en herinneringen De meeste mensen zullen thuis in de kast of ergens op zolder wel een paar oude schoenendozen hebben staan, gevuld met foto's (liefdes)brieven, ansichtkaarten of andere dierbare 'bewaarsels' en herinneringen. Vanuit dit aloude idee van de schoenendoos is beeldend kunstenaar Marja Steinmetz (1952, Voorburg) 27 jaar geleden begonnen met het maken van doosobjecten. 'Ik ben altijd dozengek geweest'. Oude culturen Steinmetz ontleent motieven uit allerlei culturen en gebruikt deze in haar werk. Ze neemt veel voorwerpen en motieven mee van reizen die ze maakt. Bijvoorbeeld stervormige tegeltjes of een model van een toren van een moskee uit Marokko. Schelpen, fossielen, rolstenen en aangespoeld hout vindt ze langs de kusten van de Atlantische Oceaan, de Middellands Zee en de Stille Oceaan. Thema's die we terugzien in haar werk zijn: de natuur, het landschap, het labyrint dat symbool staat voor de levensloop, de dood. Ook zijn er verwijzingen naar oude culturen, zoals hunebedden of neolithische lijntekeningen, Madonna's die worden meegedragen in katholieke processies, de Mexicaanse Incacultuur en de voorouderverering zoals die voorkomt in delen van Azië en West-Afrika. De dood als cultus De laatste jaren is de dood een grotere rol gaan spelen in het beeldend werk van Marja Steinmetz. Haar doosobjecten zijn namelijk ook uitermate geschikt ter nagedachtenis aan een overleden. Sinds 1992 is het in Nederland toegestaan om de as van een overledene te verdelen en mee naar huis te nemen. Steinmetz ontwierp een bewaardoos die geschikt is voor in een urnenmuur. Het is een bewaarplek van hout met binnenin ruimte voor een asbus en aan de bovenkat haakjes om herinneringen aan de overledene op te hangen, zoals een horloge of sieraden. Het handvat aan het deksel bestaat uit aangespoeld hout. Op de buitenkant van de bewaardoos kan een schildering worden aangebracht, bijvoorbeeld een portret van de overledene. Ondanks deze functie oogt het werk van Steinmetz over het algemeen vrolijk. Er zijn geen zwarte of gedempte kleuren te zien, maar juist vrolijke kleuren: rood, roze, geel, groen en blauw. Voor Steinmetz is de dood een onderdeel van het leven. Eén van haar vroegste herinneringen heeft te maken met de dood. Als vijfjarige is - in Sumatra waar ze met tussenpozen de eerste negen jaar van haar leven woonde - met haar familie - getuige van een aanrijding waarbij een kind wordt doodgereden, de automobilist doorrijdt en de moeder van het overleden kind intens verdrietig achterblijkt. Het werk van Steinmetz gaat vooral over herinneringen, geheimen, de levensloop en de dood als cultus. Haar werk zou geplaatst kunnen worden in de traditie van de grafkunst, zoals die bij de oude Romeinen en tal van andere culturen voorkwam. De Romeinen decoreerden sarcofagen, graven en urnen met afbeeldingen die verwezen naar een mogelijk leven na de dood of naar het leven van de overledene, bijvoorbeeld door middel van een medaillon met een portret. Mirelle de Putter, december 2005 410 kunstcadeautjes in galerie. Marja Steinmetz presenteert tulpencolliers en "dating-time" avondtasjes vol horloges die je eraan herinneren dat je langer in deze tentoonstelling ronddoolt dan je van plan was AD/UN, 27 december 2005 De wereld in een doosje. Het is bij de doosobjecten van de Utrechtse kunstenares Marja Steinmetz niet direct duidelijk of het bewaardozen voor urnen, een huwelijksdoos of het bij elkaar houden van afstandsbe-dieningen gaat. Knikkers spelen in elk geval een belangrijke rol in de bewaardozenkunst van de Utrechtse kunstenares Marja Steinmetz. Het gaat dan niet om de knikkers die ze met haar kunst verdient. Knikkers staan vooral voor jeugdherinnerringen en het verhaal van haar broertje die haar om de tuin leidde. Stop een knikker in de grond en oogst een week later. Ze deed het en vond zelfs die ene knikker nooit meer terug. In haar kunst zou ze later met die teleurstelling afrekenen. Allereerst in kunstwerken aan de wand, die rijen knikkers bevatten en ogen als een telraam of flipperkast. Maar Steinmetz wilde 'van de wand af', zoals dat onder kunstenaars heet. De daarop volgende ruimtelijke kunst bestond uit doosobjecten. Daarop schitteren, flonkeren of rammelen knikkers mysterieus in geheime nooit meer te openen deksels. Vol mozaïktegeltjes, gordijnkwastjes, veertjes, kralen, fossielen, tekeningetjes en felle vrolijke warme kleuren wordt elke doos een feest, ongeacht wat erin bewaard wordt of welke ramp ermee in herinnering wordt gebracht. Zo maakte ze een Tsunami-doos, die in de etalage in Kunstzaal Dirkje Kuik staat. Het deksel is een grillige blauwe zee, op te tillen aan twee groene boomvormen. In het midden ligt een kaal eiland, een koude steen. Haar doosobjecten zijn ook bedoeld voor urnen. Naast de as blijft ruimte voor een waar tuintje aan herinneringen, die de nabestaanden mee willen geven. Met hetzelfde plezier ontwerpt ze geboortedozen voor een eerste haartje of tandje AD/UN 29 november 2005 Prijzen De B.J. Kerkhofprijs voor oeuvre en inzet voor de kunstenaarsvereniging ging dit keer naar Marja Steinmetz, die bijzonder uitgevoerde houten doosobjecten maakt en dit keer ook een zakjes-wade. Utrechts Nieuwsblad, 2 juni 2005 JURYRAPPORT behorende bij de B.J. Kerkhofprijs uitgereikt op 22 mei 2005. De eensgezindheid van de commissie kwam vooral voort uit het overtuigende kunstenaarschap van de maker. Het betreft oorspronkelijk werk, gemaakt vanuit een sterke visie en innerlijke noodzaak. De verschillende werken hebben elk een specifieke eigenheid en kracht, maar vormen samen een oeuvre met een herkenbare stijl. Alle werken zijn technisch goed uitgevoerd, met liefde voor het detail en uit elk object spreekt kunstenaarschap: de drang om specifiek dit te maken en niets anders. Ook aansprekend is het gevoel voor kleur, de materiaalkeuze en het gebruik van de specifieke eigenschappen van het gekozen materiaal. Het werk heeft een aantrekkelijke frisheid en helderheid en voldoende dimensie en poëtische klasse om de aandacht van de kijker ook na langere tijd te prikkelen en vast te houden. Met overtuiging en plezier wil de jury daarom graag de B.J. Kerkhofprijs 2005 uitreiken aan Marja Steinmetz. Hoe men een oud idee telkens als nieuw verpakt Mensen houden van de natuur, want daar komen we vandaan. Maar in een ver verleden zijn we begonnen met de cultivering van onszelf en onze omgeving. Sindsdien wordt alles verpakt. Kunst ook. In de oertijd, toen er nog geen verpakkingsindustrie bestond, was alles zoals het is. Man en vrouw waren naakt, zegt de bijbel, maar zij schaamden zich voor elkander niet. Zoals u weet, ging het pas mis toen we de appel niet konden weerstaan die ons 'verstandig' maakte. Wat begon met een schortje van vijgenbladeren (toch een mooi staaltje van vlechtkunst), ontaardde in een verpakkingsmanie die van geen ophouden weet. Maar de ultieme verpakking vond ik bij galerie Ariana. De houten 'dozen' van Marja Steinmetz kondigen van buiten al aan dat er van binnen ook iets te vinden is. Ze zijn niet leeg, hoewel je er nog genoeg in kunt verstoppen. De ene herbergt aangespoeld hout. De andere bloemen van zijde, koper en keramiek. Elke doos is uniek. Wel bevatten ze bijna allemaal knikkers die je nooit te zien krijgt - als je het deksel optilt hoor je een verloren tijd. Toen je nog klein was en alles was zoals het is. Hendrik van Leeuwen Delftsche Courant, 20 december 2003 Boellaardprijs Het genootschap Kunstliefde kent diverse prijzen, waaronder de Boellaardprijs voor het beste werk in de jaarlijkse najaarsledententoonstelling. Dit jaar werd uit 83 inzendingen een houten doosobject van de Utrechtse kunstenares Marja Seinmetz gekozen. "Aangespoeld Hout" heet het, maar - zoals al het werk van deze kunstenares - gaat het niet om het ratjetoe, waar je dan aan denkt, maar om een technisch perfect kunstwerk van hout. De meestal rijk gedecoreerde doosvormen hebben deksels die er niet af mogen om de betovering van een geheime inhoud niet te verbreken. Utrechts Nieuwsblad, 25 september 2003 Juryrapport behorende bij de Boellaardprijs uitgereikt op 14 september 2003. Nr. 44 is een doos, al zou je dat zo niet zeggen. Op het eerste gezicht is het een wat plompe, aardse vorm; een vorm die bepaald niet zómaar zijn geheimen prijsgeeft maar die veroverd wil worden. De textuur van de matglanzende huid contrasteert met de halfverborgen vormen bovenin, en contrasteert al helemaal met het glanzende keramiek dat je er als een kleine verrassing in ontdekt als je dichterbij komt. We mochten, gelukkig, het deksel optillen en binnenin kijken. En ook dat interieur is in al zijn soberheid zowel stoer als subtiel. We weten allemaal dat een tentoonstelling is: kijken, niet aankomen, maar we hopen van harte dat de kunstenares u allen vandaag een nadere blik zal gunnen op en ín haar werk en dat u dan zult begrijpen waarom wij de Boellaardprijs 2003 toekennen aan "Aangespoeld hout", het houten doosobject van Marja Steinmetz. Omhullen, verhullen, verpakken Marja Steinmetz ontwerpt op geheel eigen wijze houten bewaarplaatsen voor geboorte, leven en dood. De dozen met hun kleurrijke uiterlijk zijn tegelijkertijd bijzondere sculpturen. "Het uiterlijk van mijn houten doosobjecten is opvallend door vorm en kleur. Rood is mijn favoriete kleur, het verwarmt me, maakt me blij. Ik gebruik ook dingen die ik vind tijdens mijn tochten aan het strand. Ik loop dan letterlijk gebukt door het leven, altijd op zoek naar aparte vormen van aangespoeld hout, stenen en schelpen, die ik dan weer verwerk in mijn ontwerpen. Ik ben nog steeds gefascineerd door stenen - en door bomen. Op en aan mijn dozen zie je dan ook landschappen, stillevens - en binnenin zit altijd iets verrassends. Wat ik maak is uniek, exclusief en zeer bewerkelijk en daardoor niet goedkoop." Tijdschrift Nouveau, augustus 2003 Beschilderde dozen Beschilderde dozen zijn tot 28 februari te zien bij Ria Beerendonk aan de Vaartweg 16 in Hilversum. De objecten zijn unica en verschillend van vorm, maat en kleur en geven een extra accent aan de woonomgeving. Ze zijn gemaakt door de bekende Utrechtse kunstenares Marja Steinmetz. Het werk is gemaakt van multiplexberkenhout en komt tot stand door middel van stapeling. Zo vanaf de buitenkant van de dozen, is het niet voor te stellen hoe de binnenkant van de dozen eruit zullen zien. De dozen zijn daadwerkelijk te gebruiken als opslagplaatsje voor b.v. een verzameling of als bergplaats voor b.v. de auto-en huissleutels. Nieuwsblad voor Huizen, 6 februari 2003 Omdat je een uniek mens was De kunstenaars van het collectief Arte Eterna proberen 'een kunstwerk te maken dat zoveel mogelijk aansluit bij de persoon en het karakter van de overledene'. Dat kunnen urnen en grafmonumenten zijn, maar ook nieuwere vormen zoals de onderstaande houten gedenkdozen van Marja Steinmetz. In deze kleurrijke afsluitbare dozen van circa een halve meter doorsnede kunnen nabestaanden allerlei dierbare voorwerpen en eventueel de as van de overledene bewaren. Plus Magazine, november 2002 Doosjes met inhoud De Utrechtse kunstenares Marja Steinmetz maakt houten objecten die je dozen met deksels zou kunnen noemen, maar dan doe je ze tekort. Kleurrijk, beschilderd met decoratieve patronen en felle kleuren schitteren ze je verrassend vrolijk tegemoet. Je wilt ze aanraken en open maken, wat in tentoonstellingen meestal niet mag. Openen heeft echter wel zin, want de binnenkant bevat een bijzondere inhoud en is altijd anders dan je had gedacht. De dozen, gemaakt van stapelingen multiplex berkenhout, zijn mooi afgewerkt. Utrechts Nieuwsblad, 10 juli 2002 Blauwe konijnen kunnen geen gitaar spelen Marja Steinmetz betitelt haar objecten heel praktisch als 'dozen' en je kunt er inderdaad van alles in opbergen, maar ze zijn zo anders dan anders dat de inhoud eigenlijk ook bijzonder moet zijn. De inhoud zou kunnen bestaan uit kleine trofeeën, zoals de cent die ik als kind op de spoordijk legde en platgereden weer uit het grind vis, dingen dus die je niet gauw weggooit maar meestal wegstopt in een schoenendoos en tenslotte vergeet . Maar het kunnen ook hele grote dingen zijn, zoals de as van een dierbare persoon die je niet kúnt vergeten. De tien exemplaren die aanwezig zijn, zijn stuk voor stuk uniek. Een tempel-doos heeft de sfeer van een multiculturele basiliek. Ook is er een doos in Keltische sfeer, met zes lij-stenen die als een kring van megalieten in het deksel staan opgesteld. Elk exemplaar is perfect afgewerkt, maar wat me nog het meest verbaast is het vermogen van Marja Steinmetz om telkens weer een totaal ander bewaarplaats te bedenken. Ze bewerkt het hout niet alleen, ze kan er ook mee toveren. Hendrik van Leeuwen Delftsche Courant, 9 februari 2002 Binnen in de dozen zijn soms opvallende schatten. Knikkers die hoorbaar door het binnenwerk rollen. Of stenen die van nature de vorm van een hart hebben en die elk in een keurig uitsparinkje liggen als chocolaatjes in een bonbondoos. Ook de buitenkant van Steinmetz' dozen is opvallend. In felle kleuren beschilderde pagodes zijn het die zich laten lezen als de buitenkant van een Hindoe-tempel. Maar af en toe geeft Marja Steinmetz ons een melancholieke knipoog. Op de rand van een doos wachten kleine mensfiguurtjes in de schaduw van een rondlopende rij bomen. Waar wachten al die mensjes op? Toch een moment om eens na te denken over onze sterfelijkheid. Arnhemse Courant, oktober 2001 Marja Steinmetz geeft aan haar houten dozen, dusdanige kleur en uiterlijke vorm, zodat deze geschikt zijn als bewaarplaatsen om de aandacht vast te houden. De verborgen inhoud vindt door de opvallende bergplaats steeds terugkerende aandacht. De dozen kunnen gebruikt worden voor het bewaren van as en voorwerpen die aan de overledene herinneren. Biltse en Bilthovense courant, 18 mei 2000 Wat te denken van in alle kleuren beschilderde berkenhouten dozen met spannende deksels van kunstenares Marja Steinmetz. Til je de deksels vol schelpen, steentjes en frutsels eraf, dan is de binnenkant van de doos altijd anders dan je zou verwachten. Utrechts Nieuwsblad, december 1999 Eén van de tentoongestelde tableaus op de nieuwe winterexpositie bij de Hazelaar in Soest is getiteld "Schatkist". Deze aanduiding is van toepassing op de gehele uitstalling. Wat de vijf uitverkoren kunstenaars tot en met eind februari 1999 laten zien is kostbaar en onschatbaar in aanzien. Vooral de 'dozen' in uitbundige kleuren en creaties, schitteren de talrijke bezoekers zaterdagavond tegemoet. Soestercourant, 4 november 1998 Eén van de zalen staat vol met werk van Marja Steinmetz. Allemaal dozen, tenminste ze hebben allemaal een deksel. Soms ligt er wat in de doos en soms niets. De objecten zijn herkenbaar. Zo is de schildpad-doos een kleurige schildpad vol met figuren in het oranje, geel, witte lijnen en accenten van blauw. Met zijn glazen stuiter als oog kijkt hij brutaal de wereld in, helemaal niet schildpadachtig. En dat is nog maar één voorbeeld van de houten objecten, allemaal heel precies en voorzien van een vrolijke kleurige koloriet en op zo'n manier versierd met schelpen en/of stuiters dat ze een intrinsiek gedeelte van het object zijn, zonder dat het opzichtig is. De "doos" is net een soort schatkamer, waar je van alles tegen kunt komen, maar die je ook zelf in gebruik kan nemen als geheime schatkamer. NS: ieder z'n trein, december 1998 En wordt uw fantasie niet gewekt door de Tweeling-doos van Marja Steinmetz, die voor sommige onder ons de artistieke vertaling is van een Dubbele V 8-motor met bovenliggende nokkenas. En over het opnieuw inhoud geven aan de werkelijkheid! Marja Steinmetz, noemt haar sculpturen "dozen". Dat zijn het ook: ze hebben deksels en je kunt er iets in doen. Maar die functionaliteit wordt overstegen door een uitbarsting van uitbundige vorm en kleur. Daar staan gesublimeerde kinderdromen; deksels met avontuurlijke schelpen, dozen met rammeltjes in de deksels. Toespraak Hans Lutz, 31 oktober 1998 Oud en nieuw werk van de graficus Koos van de Sluys is gecombineerd met kleurige, veelvormige en decoratieve houten doosobjecten van de Utrechtse kunstenares Marja Steinmetz. Onder elk deksel van haar vrolijke objecten zit een zee aan schelpen, knikkers, stenen of veertjes. Verrassingen volop. Utrechts Nieuwsblad, 5 november 1997
[./pagina_prijzenpag.html]
[./pagina_prijzenpag.html]
Marja Steinmetz
Marja Steinmetz I Ooftstraat 28 I 3572 HS Utrecht I 030 271 88 57 I marjasteinmetz@gmail.com
[Web Creator] [LMSOFT]